Vorige week in de Eneco Ronde van het Groene Hart reed hij zich al in de kijker. Ik had nog nooit van hem gehoord, want hij was een van de vele neoprofs in koers. Toen hij met drie anderen al direct na de neutralisatie in de aanval ging, nam ik dat voor kennisgeving aan. Vijftig kilometer hield de vlucht stand en toen werden ze ingelopen. Richting douche, denk je dan, maar toen zich een grote kopgroep vormde zat hij er weer bij. Die groep werd ook ingelopen en er ontstond een groep van vijftien, met jawel wederom Sep Vanmarcke in de gelederen. Tegen de uitval van Jens Mouris was hij niet opgewassen, maar in de sprint om de tweede plaats werd deze pas 21-jarige Belg fraai tweede. Als beste jongere werd hij daarna onderscheiden met de Paul Nouwen Bokaal. Vandaag in Gent-Wevelgem zag ik deze jonge renner weer aan het werk en ik was nog meer onder de indruk. Ook weer vooraan en in de kopgroep met mannen als Gilbert, Hincapie en Eisel. Op drie kilometer voor de streep ging hij er alleen vandoor na een verrassende demarrage. De enige die volgde was Jurgen Roelandts. Die naderde snel, maar stagneerde op twintig meter. Vanmarcke leek even goed los van de rest tot hij kramp kreeg en zijn poging opgaf. De groep kwam terug en Bernhard Eisel won deze editie van Gent-Wevelgem. Van harte gegund, maar de ware winnaar was voor mij toch die jonge Belg die ongetwijfeld volgend jaar voor een grote ploeg gaat rijden. En de Nederlanders? Behalve good old Matthé Pronk en Johnny Hoogerland, in vroege acties, heb ik ze niet gezien. Wat is het toch met die mannen? Net als je denkt dat ze komen, laten ze het weer afweten. De enige die de Nederlandse eer hooghield was Oscar Freire van Rabobank. Die zat lang in de kopgroep, maar had toch niet de benen van vorige week. Harold Knebel, bel eens met die Vanmarcke. Op de foto van Henk Theuns ziet u Sep Vanmarcke met mevrouw Monique Nouwen en de Paul Nouwen Bokaal.

Fred van Slogteren